Archiwum kategorii: dziennik ciała

Przeglądając internetowe portale feministek, młodych ugrupowań politycznych, obyczajowych i artystycznych poszukujących swojego miejsca w naszej rzeczywistości, można się tylko zdumiewać nieznajomością pułapek już zdawało się, raz na zawsze skompromitowanych. Nie wystawia to najlepszego świadectwa dzisiejszej młodzieży, świadczy jedynie o ich … Czytaj dalej →

Niestety, dzisiejszy biedny sadysta, nie posiadający ani zamków, ani tak luksusowego jednoosobowego więzienia które z racji arystokratycznego pochodzenia fundowała teściowa Markizowi, musi obejść się smakiem i trenować jedynie perwersję w pospolitym życiu codziennym, gdyż normalny człowiek w wieku produkcyjnym nie … Czytaj dalej →

Oczywiście, wątek można ciągnąć przez wiele blogowych postów, ale skoro koledzy syna nadsyłają kolejne linki, i skoro pojawiają się trupy, a przecież nie każdemu zdarza się jakaś satysfakcja dziecięcego szkolnego horroru, warto udokumentować rzecz, jako osobistą. Czytając na blogu Za … Czytaj dalej →

Skoro ciało ludzkie może służyć do produkcji perfum, abażurów, mydła, afrodyzjaków filmowych w przemyśle pornograficznym i stanowić podstawę artystycznej twórczości, nie dziwi wielkie zapotrzebowanie na przerobienie ciał jak najmłodszych na niezbędną człowiekowi potrzebę. Żyjemy w czasach kultu młodości, nie dziwią … Czytaj dalej →

To nie był Dürrenmatt. Raczej Proust i to jedynie tom ostatni. Miałam dwadzieścia trzy lata, jak weszłam w to miasto i po czterech latach je opuściłam. Mój dzisiejszy come back to tylko czas, a nie odwet. On jest stałą, mimo … Czytaj dalej →