na druk jeszcze za wcześnie…

Niestety, prognoza Huberta Klimko-Dobrzanieckiego, jakoby skrzynki na listy stawały się jedynie śmietnikami reklam w naszej szerokości geograficznej najprawdopodobniej, jako -  krajowi cywilizacyjnie zapóźnionemu -  nie będzie dana.
Szczególnie czas bożonarodzeniowy i noworoczny mobilizuje do sięgania po ten rodzaj molestacji międzyludzkiej w formie przymusu i zastraszenia.
Korespondenci wybierają środek papierowy, jako bardziej perswazyjny, od sieciowego idąc śladem poetów, którzy resztki [...]

[Read more →]

Niestety, sama nazwa już determinuje pewne zachowania blogowe, które z braku możliwości dowiedzenia się, jakie mogą być, chciałyby być, lub niewątpliwie będą chcąc niechcąc, skazuje je na porażkę.
Absolutną nowość obyczajową próbuje się zamieniać na rzeczy znane i odwieczne, wpadając w sidła ideologii.
Biurokracja blogów nie ma granic, gdy ich animator uruchomi wbudowany w siebie bezbłędny mechanizm [...]

[Read more →]

Marylin Monroe, Jackie Chan, Steven Spielberg, Thomas Edison, Wilhelm Busch, John F. Kennedy, Astrind Lindgren, Bertold Brecht, John Lennon, George Orwell, Whoopie Goldberg…
Oto niewielka zaledwie liczba osób, które przez całe swoje życie musiały bądź muszą walczyć z objawami ADHD. Wiele z nich potrafiło jednak pozytywnie wykorzystać swoje schorzenie, jako twórczość lub wizje*.
Czytam właśnie przyniesiony świeżo [...]

[Read more →]

Schopenhauer ma pewność, że człowiek jest
zły z natury. Gdyby było inaczej, gdybyśmy byli z gruntu uczciwi, wówczas w każdej dyskusji zabiegalibyśmy tylko o osiągnięcie prawdy, bez względu na jej zgodność z naszym wcześniejszym poglądem, czy też poglądem przeciwnika; nie miałyby one znaczenia lub byłyby całkowicie drugoplanowe.
Tak więc biorąc pod uwagę autorytet mędrca, a także pierwotną [...]

[Read more →]

Jeśli się jest pod wpływem księżyca, to przecież nic się nie poradzi.
Co taki mały człowiek może, wobec tak dużego wpływu?
Toteż, jak na drugi dzień zobaczyłam, że nie mam portmonetki, a w niej dowodu osobistego, karty bankowej i gotówki równej miesięcznemu przychodowi, wszyscy w domu wiedzieli, że to wyłącznie moja wina.
Nie miałam pojęcia, gdzie znajduje się [...]

[Read more →]

Niebezpieczeństwo przybierania różnorodnych nicków jest chorobą śmiertelną i nigdy nie obojętną dla blogowicza.
Początkowa euforia w momencie gdy dokonane zostaje wejście w wirtualną osobowość ulega z czasem degradacji, gdyż równocześnie usunięta zostaje tajemnica podyktowana spaleniem mostów poprzedniego blogowego zaistnienia. Bloger nagusieńki, w nic nieuzbrojony staje przed siecią i buduje na nowo wszystko, czego się pozbył.
Proces ten [...]

[Read more →]

Przepełnione zdobyczami techniki, filmikami z YouTube, złożone ze zdjęć, sieciowe blogi cierpią na brak witaminy autora, jego osobowości i zamieniają go w cywilizacyjną maszynę.
Bloger oddziela się nie tylko od własnego świata kreowanego na blogu – stwarza coś, co tak na prawdę nie istnieje.
Nadmiar powstały z łatwości kompilacji przeróżnych zdobyczy technicznych, jego niekonieczność, nie wnoszenie niczego [...]

[Read more →]

Zniewolenie osobowości blogera na rzecz wspólnoty blogowej, to częsta choroba trawiąca blogi zespołowe.
Jednak nie zachodzi zjawisko tyranii i całkowitego podporządkowania się charakterowi bloga, który to, czerpiąc energię z kultury, a więc właściwie dążąc do uniwersum, czyli do ogólności pozytywnej, posiada wielki, twórczy potencjał.
Przeciwnie. Poszczególni blogerzy, z których składa się ich wspólnota blogowa mają tak dużo [...]

[Read more →]

Typ blogów – nazwałabym kosmicznymi, o pejzażu wyobcowanym i pozbawionym rozpoznawalnych, ziemskich, międzyludzkich elementów.
Prowadzone zazwyczaj przez jedną osobę charakteryzują się tym, że ich właściciele najlepiej czuliby się ze swoim blogiem w kosmosie (którym też byliby zdegustowani).
Nic ich nie interesuje z otaczającego świata, patrzą na niego z odrazą.
To oddzielenie nie ma nic wspólnego ze społeczną alienacją. [...]

[Read more →]

CISZA PRZEDWYBORCZA: FERNANDO PESSOA: DEKLARACJA ODMIENNOŚCISobota 20 października 2007, przez EwaDEKLARACJA ODMIENNOŚCI Państwo i miasto nie mają nad nami władzy. Co nas obchodzi, że ministrowie i dworacy odprawiają swoją szopkę rządzenia narodem? To wszystko płynie gdzieś tam, na zewnątrz, jak błoto w deszczowe dni. Nie mamy z tym nic wspólnego, nawet jeśli nas to dotyczy. [...]

[Read more →]