Archiwum kategorii: 1983

NIEBO

Gdy ponure wzrasta niebo, szum aniołów i powietrza dla maleńkiej wprost przyczyny, ja i Wszechświat, jak litera, w wielkiej księdze pokolenia, którą pisze w nieskończoność i Historia, i świadomość, wszystkich ludzi bardzo szczerych, rozproszonych, jak litery, dla maleńkiej wprost przyczyny, … Czytaj dalej

Opublikowano 1983, Nie daję ci czytać moich wierszy | Otagowano , | Skomentuj

JEST NAS DWOJE

Jest nas dwoje, jest nas dwoje, reszta świata gdzieś w przestrzeni, jest nas dwoje na tej Ziemi, gdzie chce wszystko nas rozdzielić. Jest nieważne serce moje i wczorajsze uniesienie, bo daleko jesteś w świecie jak miejscowość na bilecie, gdzie potrzebne … Czytaj dalej

Opublikowano 1983, Nie daję ci czytać moich wierszy | Otagowano , | 4 komentarze

STANY LĘKOWE V.

Te drzwi mieszkania jak powieki, schody na zewnątrz pełne kroków, echo znajomych kaszlnięć, głosów, lecz wszystko poza. A we mnie ślad uciętych włosów niesprawiedliwych wciąż wyroków boskiej opieki pogubień groza. A niech otworzą drzwi do końca, ze snu się zbudzę … Czytaj dalej

Opublikowano 1983, Nie daję ci czytać moich wierszy | Skomentuj

NADZIEJA

A jednak, a jednak, a jednak czerń, duszność i nietrwałość. Choć przejdzie jesień, noc się skończy, to wciąż za mało na tak. Chodź ze mną, chodź ze mną chodź ze mną wejdź znikąd w bezsens nocy, drogę do przejścia mamy … Czytaj dalej

Opublikowano 1983 | Skomentuj

***

Już śpisz? Druga. Dzielą nas miasta śpiące i to wszystko, co się widzi jadąc pociągiem: świateł smuga. Już śnisz? Trzecia. Jestem sama. Sen Twój trafi. Nie potrzebuje adresu, ani fotografii. Czekam.

Opublikowano 1983 | Skomentuj

PIOSENKA

Te wieczory, rozmowy do nocy, przy herbacie słowa jak myśli, a za ścianą syn mój coś przyśnił o miłości, o dobroci. Ta herbata trzecia lub czwarta, ten papieros palony od nowa, to spojrzenie w głąb siebie. Głowa podwojona przewrotnie jak … Czytaj dalej

Opublikowano 1983 | Otagowano , , | 1 komentarz