Archiwa tagu: PRL

ANDERMAN

Dla Andermana najważniejsza jest pamięć i kiedy u progu tegorocznego lata doczytałam wszystkie jego utwory, odczułam satysfakcję z lektury autora-świadka epoki. Janusz Anderman, pisarz mojego pokolenia, dekady ubiegłego wieku w których przyszło nam żyć i tworzyć sportretował wiernie i prawdziwie. … Czytaj dalej

Opublikowano dziennik duszy | Otagowano , , , | 6 komentarzy

Lata sześćdziesiąte. Wiesław (2)

W styczniu 1962 Wiesław nie zaniechał ubiegłorocznych zaległych zajęć, choć bieżący harmonogram pękał od zajęć nowych i pilniejszych. Sukcesywnie przyjmował w swoim gabinecie tych towarzyszy, którzy się w sekretariacie wpisali do zeszytu prosząc o spotkanie. Wezwał także przebywającego w Jabłonnie … Czytaj dalej

Opublikowano lata sześćdziesiąte | Otagowano , , , | 3 komentarze

Nagroda Literacka Europy Środkowej „Angelus”: György Spiró „Mesjasze”2010

Co dzisiaj piszą internauci w Sieci o Towiańskim? Niewiele. „Biesiadę” wydano ostatnimi czasy już wielokrotnie, lecz na Allegro kosztuje tylko 1 zł 50 groszy, a przecież była owocem zakazanym i do 1965 była na indeksie kościelnym. Nie wydawano jej w … Czytaj dalej

Opublikowano czytam więc jestem | Otagowano , , , , , , , , , , , , , | Skomentuj

GINTROWSKI

Wczoraj zmarł Przemysław Gintrowski, bard mojego pokolenia. Przeszukałam cały portal YouTube, by na tę smutną okoliczność odnaleźć piosenki zakazane w stanie wojennym, krążące po domach w postaci bardzo złych nagrań na magnetofonowych kasetach i je jeszcze raz dzisiaj posłuchać. Jest … Czytaj dalej

Opublikowano dziennik duszy | Otagowano , , , , , | Skomentuj

Dziennik miejski (7)

19 października 2012 piątek. Marek zapisał mamę do okulisty wiosną i termin wizyty wypadł na drugą połowę października w południe. Mama w butach i wełnianym żakieciku czekała już od rana na fotelu w przedpokoju, natomiast ja zdążyłam jeszcze przed wyjściem … Czytaj dalej

Opublikowano 2012, dziennik ciała | Otagowano , , , , , , | Skomentuj

Zbigniew Kruszyński „Ostatni raport” (2009)

Powieść zaczyna się i kończy obrazem starzejącego się człowieka, który wiedzie szczęśliwe życie w obszernej willi, otoczony ogrodem, wiernym psem i wszelkimi cywilizacyjnymi udogodnieniami, a wnętrze powieści to jego wspomnienia o tym, jak do tej dostatniości dochodził. Wspomina więc zgodnie … Czytaj dalej

Opublikowano czytam więc jestem | Otagowano , , , | 24 komentarze