Archiwum kategorii: dziennik ciała

Skusił mnie dzisiaj pewien blog otwarty pół roku temu, czytany dość regularnie. To właśnie on przypomniał mi, że ponad Nieszufladą istnieje przecież poetycki blog wyróżniający jego „lepszą cząstkę”. W wielkiej ilości sieciowej poezji ta strona grupy poetów jest ofertą konsumpcyjną … Czytaj dalej →

Kiedy linię produkcyjną małej fabryki, w której pracowałam zajęła masowa produkcja figur i popiersi Ojca Świętego, stałam się zbyteczna. Te, skądinąd bardzo swojskie tematy rzeźbiarskie, zaczerpnięte ze sprzedawanych jeszcze na jarmarkach staroci cackek historycznych, będą zawsze wzorem i archetypem ludzkich … Czytaj dalej →

Warto się zastanowić, dlaczego nie ma ani jednej książki tegorocznego laureata literackiej Nagrody Nobla, tureckiego pisarza Orhana Pamuka w żadnej bibliotece mojego miasta. Ani w tej europejskiej, prestiżowej, gdzie zamawiać mogą tylko osoby jasne, czyli znające elementarne zasady obsługi komputera. … Czytaj dalej →

I kto by przypuszczał, że wystarczy jednego pokolenie, by będący w komfortowej sytuacji dotowanego pisma, “Tygodnik Powszechny” zamienił się na moich oczach w podlizujące się medium o nieokreślonym obliczu i intencjach? Kiedy Giedroyc nie odpowiedział na apele Naczelnego „bluLionu” o … Czytaj dalej →

Od kiedy tego lata osa morderczyni pozbawiła życia znaną aktorkę serialową, eksterminacji i pogromom nie było końca. Nie pomogły tłumaczenia, że wypicie biednego owada w napoju nie alkoholowym i tak karze go niechybną śmiercią, że nie musi odpowiadać za fakt … Czytaj dalej →

Po przeczytaniu na portalu „kumple”, że krytyka geriatryczna jest jak herbata o smaku selera naciowego z delikatną nutą kiełbasy krakowskiej podsuszanej (jolsko 2006-10-05 11:20:45), szybko pojechałam na festiwal literacki, odbywający się w wielkim centrum kulturalnym w naszym mieście, by doświadczyć … Czytaj dalej →

Pani Tomsia w podstawówce dawała mi zawsze z rysunków piątkę minus, mimo, że byłam lepsza od Reni. Renia otrzymywała piątkę w serduszku. Dzisiaj Renia, być może po mężu Beger, piastuje kierownicze stanowisko, lub jest w rządzie. Ja pozostałam przy rysunku. … Czytaj dalej →

Norwid zapowiadał, że Polska dopiero osiągnie Wiek Złoty, jak nie będzie już jej zagrażał „strach śmieszności”. Wiadomość o Nike dla Masłowskiej zaskoczyła nas w trakcie oglądania „Jedną ręką nie zaklaszczesz” Davida Ondricka, sceny, gdzie na przyjęciu dalekim od frywolności podwieczorku … Czytaj dalej →